INLEIDING


Het werk van de Belgische kunstenaar Francesco Fransera
(architect en wetenschapper) is gegroeid uit natuurfilosofisch onderzoek.
Het wil de scheiding tussen wetenschap, techniek, poëzie en ethiek overbruggen.
Hierdoor kan de toeschouwer zijn persoonlijk wereldbeeld
beter plaatsen binnen het door hem geformuleerd wetenschappelijk wereldbeeld;
een noodzakelijke voorwaarde voor het bereiken
van nieuwe ontologische (zijnsleer) inzichten en een meer humane wereld.

Om zijn wereldbeeld toegankelijk te maken, maakt hij wereldbeeld
structuren of architecturale installaties voor wereldbeeld vorming.
Zijn tekeningen werken hierbij ondersteunend. 20 jaar onderzoek,
waarbij allerlei wetenschappen werden geïntegreerd,
deden hem inzien dat het nieuw wetenschappelijk wereldbeeld,
gegroeid vanuit de fysica, het oud wereldbeeld totaal heeft gewijzigd.
Dit ligt in het feit dat alle gebeurtenissen
van macro- tot microschaal en van het begin van de tijden tot op heden,
met elkaar fysisch zijn verbonden. Uit dit inzicht kon hij archetypes
(oerbeelden) afleiden die zijn wereldbeeld hebben ‘vorm’ gegeven.
Die vorm wil hij overbrengen aan de mensen.

1) Bij zijn tekeningen en installaties is de palmboom,
die reeds eeuwen geleden symbool stond voor wereldbeeld,
bedoelt als metafoor voor de natuur in het algemeen en
specifiek voor de vervalprocessen op kwantumfysisch niveau.
Bij de fysische proeven,
met name in bellenvaten waarbij deeltjes in botsing worden gebracht,
worden dergelijke tekeningen gegenereerd,
die als onderlegger kunnen dienen voor de figuur van een palmboom.

2) Op wetenschappelijk vlak kon hij aantonen dat alle mogelijke vervalprocessen
of kwantumsprongen aan eenzelfde regelmatigheid beantwoorden.
Hij noemde deze regelmatigheid ‘de kleinste ruimte-actie’
of ‘de kleinst begrensde hoeveelheid onzekerheid’.






Naar de volgende pagina >>







©Copyright 2009 Bregt Leenknegt All Rights Reserved